Ποιός φοβάται την εξέγερση στη Συρία

Επανερχόμαστε στις εξελίξεις στη Συρία,καθώς η κρίση φαίνεται να κλιμακώνεται ιδιαίτερα στο βορρά με το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ να επιστρατεύει τη μυστική αστυνομία (mukhabarat) και ομάδες που ανήκουν στο σκληρό πυρήνα του καθεστώτος (as-shabeeha).


Πέρα από την επικαιρότητα η κατάσταση στη Συρία θα μας απασχολήσει εκ νέου για τους ακόλουθους λόγους:

1. Η γεωγραφική θέση της Συρίας είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς ενώνει την ανατολική Μεσόγειο με τη αρχαία περιοχή της Μεσοποταμίας δηλαδή το σημερινό Ιράκ, τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία και την Τουρκία. Άλλωστε η σημερινή Συρία υπήρξε η καρδιά της λεγόμενης Εύφορης Ημισελήνου (balad as-sham), που περικλείει το Ιράκ, τη Συρία, το Λίβανο, την Ιορδανία και τα παλαιστινιακά εδάφη.
2. Το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ αποτελεί το τελευταίο κατάλοιπο του αραβικού εθνικισμού, μιας ιδεολογίας που γνώρισε ένδοξες μέρες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής τις δεκαετίες του 60 και του 70. Το κυβερνών κόμμα Μπάαθ βασίζει την ιδεολογία του στο συγκερασμό του αραβικού εθνικισμού, του σοσιαλισμού και της κοσμικότητας του κράτους.
3. Όπως έγινε αναφορά και σε προηγούμενη ανάρτηση, η Συρία είναι ένα αμάγαλμα θρησκευτικών κοινοτήτων με τους σουνίτες να πλειοψηφούν αριθμητικά, ενώ μια σημαντική μειονότητα Κούρδων διαβιεί στα βορρά. Εντούτοις ο σκληρός πυρήνας του καθεστώτος προέρχεται από την περιοχή της Λατάκειας, όπου πλειοψηφεί η μειονότητα των Αλαουιτών. Τέλος στη Δαμασκό βρίσκεται η έδρα του ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου της Αντιόχειας.

Εδώ και τρεις δεκαετίες περίπου η Συρία συγκαταλέγεται στις λεγόμενες δυνάμεις status quo, αυτών δηλαδή που επιθυμούν τη διατήρηση των συνόρων, χωρίς τη χρήση στρατιωτικής βίας. Η εισβολή στο Λίβανο έγινε για να αποκατασταθεί η ισορροπία ισχύος στη χώρα, ενώ η διαμάχη για τα κατεχόμενα από το Ισραήλ Υψώματα του Γκολάν περιλαμβάνει έναν πόλεμο λέξεων, αλλά και παρασκηνιακών μέχρι το 2009 διαπραγματεύσεων.

Ως εκ τούτου το Ισραήλ δεν επιθυμεί την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, καθώς αυτό θα είχε ως συνέπεια τη δημιουργία ενός θολού τοπίου ως προς το διάδοχο καθεστώς. Αν και μισητή αντίπαλος, η Συρία είναι ο εχθρός που αγαπάει η ηγεσία του Ισραήλ εξαιτίας της εντυπωσιακής προβλεψιμότητας της Δαμασκού. Άλλωστε η πολεμική μηχανή του Ισραήλ είναι ασύγκριτα υπέρτερη αυτής της Δαμασκού.

Από την άλλη, η ηγεσία του Ιράν βλέπει στο πρόσωπο του Άσαντ ένα σταθερό σύμμαχο. Ο άξονας Τεχεράνης-Δαμασκού είναι εδώ και τρεις δεκαετίες ο πλέον συμπαγής, παρά τις όποιες αναταράξεις που προκλήθηκαν στο παρελθόν από την ανεξέλεγκτη δράση της Χεζμπολάχ. Έτσι, ο δρόμος για την κατάκτηση της περιφερειακής ηγεμονίας για το Ιράν περνάει από τη Δαμασκό, ως συντονιστικό κέντρο του αντιδυτικού άξονα, στον οποίο συσπειρώνονται η Χαμάς και η Χεζμπολάχ. Ένα πιθανό σενάριο ανατροπής του Άσαντ θα ήταν εφιαλτικό για το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης, καθώς θα έφερνε ενδεχομένως στο προσκήνιο συντηρητικές, σουνιτικές δυνάμεις, οι οποίες παραδοσιακά δυσπιστούν απέναντι στην ιρανική επιρροή.

Για την Τουρκία, οι ταραχές στη Συρία στέκονται εμπόδιο στην προσπάθεια ενίσχυσης των δεσμών με τη Δαμασκό. Το σχέδιο του Τούρκου ΥΠΕΞ Νταβούτογλου για περαιτέρω περιφερειοποίηση σε μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών που θα περιλαμβάνει τη Συρία, το Λίβανο και την Ιορδανία φαίνεται προς το παρόν να πηγαίνει πίσω. Εξάλλου το καθεστώς Άσαντ έχει αλλάξει τη στάση του απέναντι στους Κούρδους της χώρας, εκδιώχνοντας τις βάσεις του PKK, άλλοτε μοχλός πίεσης προς την Άγκυρα.

Στο Λίβανο τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα, καθώς η χώρα είναι κατακερματισμένη ανάμεσα στο φιλοσυριακό και αντισυριακό στρατόπεδο, ενώ ο πρωθυπουργός Μικάτι αδυνατεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Σε εκδήλωση συμπαράστασης στο καθεστώς Άσαντ,η Χεζμπολάχ δήλωσε, ότι συνεχίζει να τον στηρίζει. Παράλληλα, το αντισυριακό μπλοκ, υποστηριζόμενο κυρίως από τη σουνιτική κοινότητα του Λιβάνου θα ήθελε να δει μια ανατροπή στη γειτονική χώρα, πρώτον γιατί αυτό θα σηματοδοτούσε την επιστροφή των σουνιτών στο τιμόνι της Δαμασκού, και δεύτερον, γιατί ο πρόεδρος του μεγαλύτερου σουνιτικού κόμματος Σαάντ Χαρίρι θεωρεί τη Συρία υπεύθυνη για τη δολοφονία του πατέρα του.Αυτήν την εβδομάδα μάλιστα, ξέσπασε σκάνδαλο το οποίο εμπλέκει βουλευτή του κόμματος Χαρίρι στη χρηματοδότηση  Σύριων αντικαθεστωτικών.

Τέλος, οι ΗΠΑ δε φαίνονται προς το παρόν διατεθειμένες να πιέσουν τη Δαμασκό. Άλλωστε ο σταθερός σύμμαχος της χώρας στην περιοχή, το Ισραήλ, είναι ήδη ανήσυχο με τις εξελίξεις στην Αίγυπτο, και ένας επιπλέον πονοκέφαλος σε μια στρατηγικής σημασίας χώρα θα ήταν επιβαρυντικός. Οι πρόσφατες αποκαλύψεις του Wikileaks περί αμερικανικής ενίσχυσης της συριακής αντιπολίτευσης δεν αναμένεται να επηρεάσουν μεσοπρόθεσμα τη στάση της Ουάσινγκτον. Εξάλλου, η Δαμασκός είναι ένας άκρως ορθολογικός παίχτης, συνεργαζόμενη με τις ΗΠΑ στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, ενώ η Συρία στήριξε τις ΗΠΑ στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου.

Ως εκ τούτου, δε θα πρέπει να εκπλήττει κανέναν η περίεργη σιωπή που κυριαρχεί στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Αλγερινό ράϊ

Το ράϊ είναι παραδοσιακή μουσική της Αλγερίας με επίκεντρο το λιμάνι του Οράν. Στην Ευρώπη έγινε γνωστό μέσω πολλών Αλγερινών καλλιτεχνών που ζουν και δισκογραφούν κυρίως στη Γαλλία. Με θέματα που αφορούν τη μετανάστευση, τις κοινωνικές αντιθέσεις και τον έρωτα έγινε ιδιαίτερα αγαπητό και στο ευρωπαϊκό κοινό. Κυριότεροι εκπρόσωποι του είδους είναι οι Rachid Taha, Cheb Mami και Cheb Khaled, οι οποίοι εξέλιξαν το είδος προσθέτοντας στοιχεία από τη ραπ και το ροκ. 

News Bulletin #1

http://www.dailystar.com.lb/News/Middle-East/Apr/19/Syrian-Lifts-Emergency-Law-SANA.ashx#axzz1JrCrRCCr

Syria Lifts Emergency Law: SANA 
The Daily Star    

The Syrian Cabinet passed Tuesday a draft law lifting the country’s 48-year-old emergency law, the official Syrian News Agency said.

 

The agency reported that the Syrian government also abolished the state security court, which handled the trials of political prisoners and approved a new law allowing the right to peaceful protests.

http://gulfnews.com/opinions/columnists/resurgent-salafist-movement-troubles-secular-egyptians-1.795632

Resurgent Salafist movement troubles secular Egyptians

Linda S. Heard writes: It even looks down upon Brotherhood as insufficiently devout and for watering down its beliefs to suit a political agenda

In recent weeks, Egyptians have become alarmed by the rise of an ultra-religious, anti-Western Salafist group the Jama'a Al Islamiya that makes the Muslim Brotherhood look like a free-thinking, tolerant organisation by comparison.

Salafists look down upon members of the Brotherhood as insufficiently devout and for watering down their beliefs to suit a political agenda. According to newspaper reports, they enjoy a substantial following outside urban areas and have been busy since Mubarak's ouster destroying shops selling alcohol and defacing Sufi shrines. Their foremost goal is to transform Egypt into an Islamic state run on Sharia law and the world into an Islamic caliphate.

http://www.csmonitor.com/World/Middle-East/2011/0417/UN-calls-for-Iraqi-probe-of-attack-on-Iranian-opposition-group

UN calls for Iraqi probe of attack on Iranian opposition group

By Jane Arraf

A United Nations statement issued late Saturday said it expected an Iraqi government inquiry into the Iraqi military's deadly April 8 raid on a People’s Mujahideen Organization of Iran (PMOI) camp to be independent.

http://www.ft.com/cms/s/0/382cc174-69ce-11e0-826b-00144feab49a.html#axzz1Jys17Uh1

Comment: Yemenis can counter chaos

By Abigail Fielding-Smith

Many have expressed concern that the removal of Yemen’s strongman would unleash anarchic competition between the powerful tribes, secessionists and religious fundamentalists who have thrived in this impoverished but strategically important country.

Those fears are amplified by the nation’s reputation for militancy and the colourful preponderance of ceremonial daggers and AK47s. Robert Gates, the US defence secretary, voiced these anxieties last month by saying the collapse of Saleh’s government would be “a real problem” for the US.

Yet such views overlook the crucial fact that – unlike many of its fellow Arab states gripped by revolution this year – Yemen has a long history of managing competition between different power centres through negotiation and compromise.

http://www.foreignpolicy.com/articles/2011/04/18/special_relationship

Specia Relationship

Exclusive new cables released by WikiLeaks reveal the United States' heavy-handed efforts to help Israel at the U.N.

BY COLUM LYNCH

The new documents, though consistent with public U.S. statements at the time opposing a U.N. investigation into Israeli military operations, reveal in extraordinary detail how America wields its power behind closed doors at the United Nations. They also demonstrate how the United States and Israel were granted privileged access to highly sensitive internal U.N. deliberations on an "independent" U.N. board of inquiry into the Gaza war, raising questions about the independence of the process.

Συνεχίζονται οι ταραχές στη Συρία

www.ft.com/cms/s/0/0d56f806-68f8-11e0-9040-00144feab49a.html#axzz1Jt09rf9A

Protesters reject Assad’s reform promise

By Michael Peel

Syrians took to the streets and defied police baton assaults on Sunday in a rebuff to President Bashar al-Assad’s effort to quell protests by pledging limited reforms such as lifting the country’s 48-year-old emergency laws.
Demonstrations broke out in Aleppo, the country’s second city and an important bellwether of opinion, while debate crackled online between supporters and critics of the president.

The protests – on Syria’s Independence Day – came after Mr Assad pledged in a speech on Saturday to lift the country’s 48-year-old emergency laws, but refused to order a wider dismantling of his notoriously authoritarian police state.
Joshua Landis, director of the University of Oklahoma’s Centre for Middle East Studies, said that the president was in a “fight for the silent majority” of citizens, who were worried about the state of the country but feared “civil war and chaos” if he were toppled.
Prof Landis said: “On the one hand…they are very sympathetic to the demonstrators. But they don’t know if they want to overthrow the regime.”

http://www.csmonitor.com/World/Middle-East/2011/0415/Syrian-revolution-spreads-with-largest-protests-yet

Syrian revolution spreads, with largest protests yet

Syrian protests, which reached unprecedented numbers today, have spread to the key cities of Aleppo and Hama. The unrest has begun to draw in Lebanon.

By Nicholas Blanford

While the uprising has not yet reached the critical mass necessary to pose a serious threat to the regime of President Bashar al-Assad, it is evident that the protests are spreading and intensifying. Antiregime demonstrations have become a daily occurrence, instead of being confined to Fridays. And they are no longer limited each day to the southern city of Deraa, where the rallies first began and which has become the epicenter of dissent.

Although the regime has offered some concessions, such as releasing detainees, forming a new government, and examining alternatives to the draconian state of emergency law, they have fallen far short of the demands of the protesters. Furthermore, the harsh suppression of the demonstrations by Syrian security forces, in which over 200 people have died according to human rights agencies, has served only to galvanize fresh protests.

The emergence of protests in Hama and Aleppo and the Idlib province in northern Syria is a new and significant development. Aleppo is Syria’s largest city and is populated mainly by Sunnis though it has sizable Christian and Kurdish communities.

The Syrian opposition recognized early on the importance of mobilizing this key city as well as Homs and Hama further south. These cities were the backbone of a revolt 30 years ago by the Islamist Muslim Brotherhood movement. The revolt was brutally crushed in Hama in 1982 and the Muslim Brotherhood decimated. Homs has witnessed some protests in recent days, but the addition of Aleppo and Hama into the growing number of towns and cities rising up around the country was welcomed by the opposition.

“This is good news,” says Malath Aumran, the pseudonym of a Syrian activist living in exile in Beirut, Lebanon. “Now the revolution really is spreading.”

Analyst and diplomats in Beirut say that Assad will soon face a stark choice: either he will act upon his repeated promises of reform to dampen the revolt and encourage those Syrians who still believe the president is a reformer at heart, or he will intensify the crackdown – a step that could lead to civil war.

Such a war could potentially be similar to the conflict in Iraq following the 2003 invasion, pitting different sects against each other with meddling from Syria's neighbors.

http://www.dailystar.com.lb/News/Middle-East/Apr/18/Golan-Druze-divided-on-Syrian-uprising.ashx#axzz1Jsy88T3Y

Golan Druze divided on Syrian uprising

Agence France Press

http://www.dailystar.com.lb/News/Politics/Apr/18/Syria-Lebanon-stability-interconnected-conference.ashx#axzz1Jsy88T3Y

Syria, Lebanon stability interdependent: conference

By Dana Khraiche

The conference, which was held at Le Bristol hotel, comes only a few days after a member of caretaker Prime Minister Saad Hariri’s Future Movement – Hezbollah’s political rival – was accused by Syrian state media of involvement in the fueling of protests in Lebanon’s neighbor.

Hezbollah MP Nawaf Mousawi, also a speaker at the conference, said he was confident of the Syrian regime’s ability to “overcome this crisis,” and praised Syria’s support for Hezbollah.

http://www.washingtonpost.com/world/us-secretly-backed-syrian-opposition-groups-cables-released-by-wikileaks-show/2011/04/14/AF1p9hwD_story.html?hpid=z1

U.S. secretly backed Syrian opposition groups, 

cables released by WikiLeaks show

By Craig Whitlock

The State Department has secretly financed Syrian political opposition groups and related projects, including a satellite TV channel that beams anti-government programming into the country, according to previously undisclosed diplomatic cables.

Σχόλιο: Αν και μέχρι πρότινος η Συρία φαινόταν να εξέρχεται αλώβητη από τις αραβικές εξεγέρσεις που μαίνονται στις χώρες της περιοχής, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών καταδεικνύουν, ότι το καθεστώς Άσαντ βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Οι διαδηλώσεις επεκτείνονται στο βορρά της χώρας όπου συγκεντρώνονται οι πλέον συντηριτικές σουνιτικές δυνάμεις και που παλιότερα αποτελούσαν το οχυρό της συριακής Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Ο πρόεδρος Άσαντ υποσχέθηκε την κατάργηση του Νόμου Έκτακτης Ανάγκης, ο οποίος επιτρέπει στις συριακές αρχές εσωτερικής ασφάλειας τη διατήρηση ενός αστυνομοκρατούμενου και στυγερού καθεστώτος. 

Υπάρχουν φόβοι ότι η εξέγερση μπορεί να λάβει εθνο-θρησκευτικό χαρακτήρα, καθώς η χώρα αποτελείται από ένα μωσαϊκό κοινοτήτων σουνιτών, αλεβιτών, δρούζων και χριστιανών, με τους σουνίτες να αποτελούν περίπου το 70%. Ο ίδιος ο πρόεδρος και ο στενός κύκλος της πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ προέρχεται από τη μειονότητα των αλεβιτών, θεωρούμενη από τους ορθόδοξους σουνίτες ως αιρετική. Ταυτόχρονα μια παρασιτική σουνιτική ελίτ από την πρωτεύουσα Δαμασκό συσπειρώνεται γύρω από το κυβερνών κόμμα Μπάαθ, προκειμένου να αποκομίσει κέρδη μέσω αναθέσεων, νεποτισμού και κλεπτοκρατίας. 

Πιθανή ανατροπή του Άσαντ θα είχε απρόβλεπτες συνέπειες για την περιοχή -τύπου Ιράκ- κάτι που απεύχονται οι Η.Π.Α., το Ισραήλ, η Χεζμπόλαχ, η Τουρκία και οι μειονότητες της χώρας π.χ. χριστιανοί  καθένας βέβαια για διαφορετικούς λόγους. Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι πρόκειται για ένα κοσμικό καθεστώς, το οποίο παρά την εθνικιστική του ρητορική και τη συνεργασία με το Ιράν παραμένει πιστό στο status quo, ενώ συνεργάστηκε με τις Η.Π.Α. στον περιβόητο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. 

Το παρακάτω video είναι από διαδήλωση στην πόλη Χομς της βόρειας Συρία, που ακολούθησε την κηδεία δολοφονηθέντων διαδηλωτών.

http://www.youtube.com/watch?v=jmgly_NtI8w&

Fayrouz...η φωνή του Λιβάνου

Η Fayrouz είναι μαζί με την Umm Kalthoum οι δημοφιλέστερες τραγουδίστριες στον αραβικό κόσμο. Στην ίδια της τη χώρα, το Λίβανο, αποτελεί αντικείμενο λατρείας και εθνικής περηφάνειας, σύμβολο ενότητας, πράγμα παράδοξο για ένα έθνος διασπασμένο ανάμεσα σε 17 εθνο-θρησκευτικές κοινότητες τόσο χριστιανών όσο και μουσουλμάνων που για χρόνια μάχονταν η μία την άλλη. 

Η Fayrouz γεννήθηκε το 1935 στην καρδιά της χριστιανικής ενδοχώρας του Λιβάνου στην περιοχή του Όρους Λίβανος. Είναι ελληνορθόδοξη ως προς το θρήσκευμα, ενώ οι συναυλίες της αποτελούν σημείο αναφοράς, τόσο στο Λίβανο όσο και στο εξωτερικό. Τα τραγούδια της ακούγονται σε όλη τη Μέση Ανατολή προκαλώντας κυριολεκτικά ρίγη συγκίνησης, ενώ η θεματολογία τους εκφράζει έντονα τον πόνο και τα αδιέξοδα της περιοχής.

Το παραπάνω τραγούδι συγκαταλέγεται στα καλύτερά της, όντας ένας ύμνος προς την πρωτεύουσα του Λιβάνου Βηρυτό, μια άλλοτε κοσμοπολίτικη πόλη γνωστή και ως το "Παρίσι της Ανατολής", που προσπαθεί απεγνωσμένα να επουλώσει τις πληγές ενός δεκαπεντάχρονου εμφυλίου πολέμου ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους, έναν περιφερειακό πόλεμο ανάμεσα σε Συρία και Ισραήλ και μια πολύχρονη διαίρεση ανάμεσα σε ανατολική (μουσουλμανική) και δυτική (χριστιανική) Βηρυτό.

Μια που από αύριο ξεκινάει και η Μεγάλη Εβδομάδα παραθέτω και ένα βυζαντινό ύμνο που ερμηνεύει η ίδια με τίτλο Al yaoum aouliqa (Σήμερα σταυρώνεται).

Τέλος εποχής για το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα στην Αίγυπτο

http://www.reuters.com/article/2011/04/16/us-egypt-politics-idUSTRE73F11X20110416

Egypt court dissolves Mubarak's former ruling party

By Shaimaa Fayed and Patrick Werr

(Reuters) - An Egyptian court on Saturday ordered the dissolution of former President Hosni Mubarak's political party, meeting a demand of the pro-democracy movement whose protests ended his 30-year authoritarian rule.

The NDP had dominated Egyptian politics since it was founded by Mubarak's predecessor, Anwar Sadat, in 1978. For many in Egypt, it epitomized the graft and abuse of power that helped ignite the protests which forced Mubarak to quit in February.

Political analysts described the NDP's dissolution as an important step toward a multi-party system in Egypt, which is to elect a new parliament and then a president later this year.

"All the central powers in Egypt of the Mubarak regime, all of them, were under the umbrella of the NDP," Nabil Abdel Fattah of the Al-Ahram Center for Political and Strategic Studies Abdel Fattah said.

He said the party had a vast network extending into villages and city neighborhoods that could be used to mobilize people in elections. "I think its infrastructure was very powerful," Abdel Fattah said. "The NDP also had huge money in banks, not just from membership fees, but I think also from businessmen who financed the NDP. The money came from many sources."

http://english.ahram.org.eg/NewsContent/1/64/10152/Egypt/Politics-/Egypts-decadeslong-ruling-party-consigned-to-dust.aspx

Egypt's decades-long ruling party consigned to dust

Gamal Essam El-Din

After 33 years of a stranglehold monopoly on power, the National Democratic Party has been dissolved and its assets sequestrated by the Supreme Administrative Court

According to a report prepared by SAC legal officers, the NDP violated the values and principles upon which it was founded back in August 1978. “The NDP violated articles 4, 8, and 17 of the Political Parties Law enacted in 1977,” said the report, arguing that “while these articles state that political parties should call for democratisation and national unity, the NDP opted to monopolise power, instill social disunity, spread political corruption and abuse of rights and freedoms enshrined in the 1971 Constitution.” 
The NDP's despotic practices, concluded the SAC report, spurred the January 25 Revolution.
The SAC report also emphasised that “rather than strengthening the multi-party system, the NDP became interested in disrupting the performance of rival political parties, using the State Security Investigations appartus as a tool to explode political forces from the inside, detail political opponents and pursue discriminatory polices against an important sector of Egyptian society.” 
The report also argued that the NDP’s senior leaders exploited their leading positions to accumulate vast fortunes and created an illicit marriage with business tycoons who invaded the party’s ranks for personal and financial interests. “Not to mention,” the report added, “that the NDP’s senior leaders doubled as government officials and parliamentary heavyweights, thus disrupting the principle of separation among powers and causing the proliferation of favouritism and opportunism.”

Mubarak was appointed deputy chairman of the NDP when it was founded by late President Anwar El-Sadat in August 1978. When Mubarak took office on 14 October 1981, only a few days after the assassination of Sadat on 6 October 1981, he was selected as chairman of the NDP. Throughout his 30 years of rule, Mubarak ignored numerous calls from opposition forces to open up the NDP, deciding in 2000 to appoint his younger son Gamal as chairman of the party’s influential Policies Committee and then assistant secretary-general in February 2006. 
Gamal Mubarak’s policies, which favoured business tycoons, caused fury among opposition parties and youth-led dissent movements, resulting, eventually, in the January 25 Revolution.
The SAC order also comes four days after Talaat El-Sadat, the nephew of late President Sadat, was appointed chairman of the NDP. It also comes after several NDP senior leaders, including the party’s secretary-general and leader of the old guard Safwat El-Sherif, Zakaria Azmi, the former chief of presidential staff and assistant secretary-general, and Ahmed Ezz, Gamal Mubarak’s right-hand man, steel magnate and secretary for organisational affairs, were remanded in custody on murder and corruption charges.

Σχόλιο:Η απόφαση του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου αποτελεί καίριο πλήγμα για το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του πρώην προέδρου Μουμπάρακ. Όντας ο κυρίαρχος σχεδόν μονοπωλιακός παίκτης στο πολιτικό πεδίο, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα αποτελούσε το όχημα νομιμοποίησης του εκάστοτε προέδρου (Σαντάτ, Μουμπάρακ) μέσω του οποίου γίνονταν παντός είδους οικονομικές και πολιτικές συναλλαγές εντός ενός στενού κύκλου φιλικών προς το καθεστώς επιχειρηματιών, πολιτικών και συνδικαλιστών. 

Πλέον το πολιτικό πεδίο απελευθερώνεται για τη συμμετοχή νέων και παλαιότερων πολιτικών δυνάμεων της Αιγύπτου, το ερώτημα βέβαια είναι αν και σε τί βαθμό ο στρατός θα επιτρέψει τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών υπό καθεστώς ισονομίας, καθώς η Μουσουλμανική Αδελφότητα παραμένει η πλέον οργανωμένη πολιτική και κοινωνική δύναμη σε επίπεδο διείσδυσης στα λαϊκά στρώματα των αστικών κέντρων.

Φοβού τους Δαναούς

"Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες" ή για τους φίλους του Αστερίξ που πιθανόν να θυμούνται το Λατινιστή πειρατή "timeo Danaos et dona ferentes". Ένα χτεσινό περιστατικό με βοήθησε να ανασύρω από τη μνήμη μου αυτή τη ρήση, που σε διαπροσωπικό επίπεδο αντικατοπτρίζει τη δυσπιστία και την επιφυλακτικότητα. 


Κατ' αναλογία η ρήση αυτή βρίσκει εφαρμογή και στις διεθνείς σχέσεις και πώς θα μπορούσε άλλωστε να μη συμβαίνει αυτό, όταν η φιλοσοφική θεώρηση του ρεαλισμού οικοδομήθηκε επάνω στις ιδέες ιστορικών, φιλοσόφων και θεωρητικών όπως ο Θουκυδίδης, ο Μακιαβέλι ή ο Χομπς, οι οποίοι έδιναν έμφαση στη μοχθηρία, την πλεονεξία και τον ανταγωνισμό ως κύρια χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης -ενώ η γέννεση της φράσης ανάγεται στην καταστροφή της Τροίας από τους Αχαιούς- (δηλαδή με τον πόλεμο ουσιαστικό στοιχείο και μέσο άσκησης των διεθνών σχέσεων). 


Πρόσφατα,η ιστοσελίδα Wikileaks έφερε στο φως δηλώσεις του εμίρη του Κατάρ, Χάμαντ μπιν Κχαλίφα αθ-Θάνι, ο οποίος φέρεται να κατακεραυνώνει το Ιράν και την πολιτική που ακολουθεί στην περιοχή. Μέχρι οι αποκαλύψεις αυτές να έρθουν στο φως, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών θεωρούνταν αγαστές τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, αποτελώντας μάλλον την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα σε σχέση με την ιρανική πολιτική των υπολοίπων πέντε μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC), επιλέγοντας συνειδητά το δρόμο της δέσμευσης (engagement) με τον ισχυρότερο (Ιράν).


Εντούτοις, στο μέτωπο της Λιβύης, το μικροσκοπικό εμιράτο έκανε την έκπληξη στέλνοντας μια συμβολική έστω δύναμη μαχητικών αεροπλάνων, προς ενίσχυση του δυτικού συνασπισμού. Πολλοί ίσως να πουν, ότι το Κατάρ αγκαλιάζει έννοιες όπως διεθνής δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη ή ότι αναγνωρίζει την αναγκαιότητα των στρατιωτικών επεμβάσεων για ηθικούς σκοπούς. Η πραγματικότητα θα μπορούσε όμως να είναι διαφορετική. Ενδεχομένως η πατρίδα του al-Jazeera και του περίφημου Qatar Sovereign Fund ("επενδύσεις" στον Αστακό, Ελληνικό,Harrod's..)να προσβλέπει σε μια πολιτική και στρατηγική ανταπόδοση από τη Δύση σε περίπτωση που αυτό νοιώθει ότι απειλείται από εσωτερικούς (προς το παρόν ανύπαρκτοι) ή εξωτερικούς εχθρούς (βλ. Ιράν).