Κυριακή 17 Απριλίου 2011

Fayrouz...η φωνή του Λιβάνου

Η Fayrouz είναι μαζί με την Umm Kalthoum οι δημοφιλέστερες τραγουδίστριες στον αραβικό κόσμο. Στην ίδια της τη χώρα, το Λίβανο, αποτελεί αντικείμενο λατρείας και εθνικής περηφάνειας, σύμβολο ενότητας, πράγμα παράδοξο για ένα έθνος διασπασμένο ανάμεσα σε 17 εθνο-θρησκευτικές κοινότητες τόσο χριστιανών όσο και μουσουλμάνων που για χρόνια μάχονταν η μία την άλλη. 

Η Fayrouz γεννήθηκε το 1935 στην καρδιά της χριστιανικής ενδοχώρας του Λιβάνου στην περιοχή του Όρους Λίβανος. Είναι ελληνορθόδοξη ως προς το θρήσκευμα, ενώ οι συναυλίες της αποτελούν σημείο αναφοράς, τόσο στο Λίβανο όσο και στο εξωτερικό. Τα τραγούδια της ακούγονται σε όλη τη Μέση Ανατολή προκαλώντας κυριολεκτικά ρίγη συγκίνησης, ενώ η θεματολογία τους εκφράζει έντονα τον πόνο και τα αδιέξοδα της περιοχής.


Το παραπάνω τραγούδι συγκαταλέγεται στα καλύτερά της, όντας ένας ύμνος προς την πρωτεύουσα του Λιβάνου Βηρυτό, μια άλλοτε κοσμοπολίτικη πόλη γνωστή και ως το "Παρίσι της Ανατολής", που προσπαθεί απεγνωσμένα να επουλώσει τις πληγές ενός δεκαπεντάχρονου εμφυλίου πολέμου ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους, έναν περιφερειακό πόλεμο ανάμεσα σε Συρία και Ισραήλ και μια πολύχρονη διαίρεση ανάμεσα σε ανατολική (μουσουλμανική) και δυτική (χριστιανική) Βηρυτό.




Μια που από αύριο ξεκινάει και η Μεγάλη Εβδομάδα παραθέτω και ένα βυζαντινό ύμνο που ερμηνεύει η ίδια με τίτλο Al yaoum aouliqa (Σήμερα σταυρώνεται).

Σάββατο 16 Απριλίου 2011

Τέλος εποχής για το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα στην Αίγυπτο


http://www.reuters.com/article/2011/04/16/us-egypt-politics-idUSTRE73F11X20110416

Egypt court dissolves Mubarak's former ruling party

By Shaimaa Fayed and Patrick Werr
(Reuters) - An Egyptian court on Saturday ordered the dissolution of former President Hosni Mubarak's political party, meeting a demand of the pro-democracy movement whose protests ended his 30-year authoritarian rule.

The NDP had dominated Egyptian politics since it was founded by Mubarak's predecessor, Anwar Sadat, in 1978. For many in Egypt, it epitomized the graft and abuse of power that helped ignite the protests which forced Mubarak to quit in February.


Political analysts described the NDP's dissolution as an important step toward a multi-party system in Egypt, which is to elect a new parliament and then a president later this year.
"All the central powers in Egypt of the Mubarak regime, all of them, were under the umbrella of the NDP," Nabil Abdel Fattah of the Al-Ahram Center for Political and Strategic Studies Abdel Fattah said.
He said the party had a vast network extending into villages and city neighborhoods that could be used to mobilize people in elections. "I think its infrastructure was very powerful," Abdel Fattah said. "The NDP also had huge money in banks, not just from membership fees, but I think also from businessmen who financed the NDP. The money came from many sources."

Egypt's decades-long ruling party consigned to dust
Gamal Essam El-Din
After 33 years of a stranglehold monopoly on power, the National Democratic Party has been dissolved and its assets sequestrated by the Supreme Administrative Court
According to a report prepared by SAC legal officers, the NDP violated the values and principles upon which it was founded back in August 1978. “The NDP violated articles 4, 8, and 17 of the Political Parties Law enacted in 1977,” said the report, arguing that “while these articles state that political parties should call for democratisation and national unity, the NDP opted to monopolise power, instill social disunity, spread political corruption and abuse of rights and freedoms enshrined in the 1971 Constitution.” 
The NDP's despotic practices, concluded the SAC report, spurred the January 25 Revolution.
The SAC report also emphasised that “rather than strengthening the multi-party system, the NDP became interested in disrupting the performance of rival political parties, using the State Security Investigations appartus as a tool to explode political forces from the inside, detail political opponents and pursue discriminatory polices against an important sector of Egyptian society.” 
The report also argued that the NDP’s senior leaders exploited their leading positions to accumulate vast fortunes and created an illicit marriage with business tycoons who invaded the party’s ranks for personal and financial interests. “Not to mention,” the report added, “that the NDP’s senior leaders doubled as government officials and parliamentary heavyweights, thus disrupting the principle of separation among powers and causing the proliferation of favouritism and opportunism.”

Mubarak was appointed deputy chairman of the NDP when it was founded by late President Anwar El-Sadat in August 1978. When Mubarak took office on 14 October 1981, only a few days after the assassination of Sadat on 6 October 1981, he was selected as chairman of the NDP. Throughout his 30 years of rule, Mubarak ignored numerous calls from opposition forces to open up the NDP, deciding in 2000 to appoint his younger son Gamal as chairman of the party’s influential Policies Committee and then assistant secretary-general in February 2006. 
Gamal Mubarak’s policies, which favoured business tycoons, caused fury among opposition parties and youth-led dissent movements, resulting, eventually, in the January 25 Revolution.
The SAC order also comes four days after Talaat El-Sadat, the nephew of late President Sadat, was appointed chairman of the NDP. It also comes after several NDP senior leaders, including the party’s secretary-general and leader of the old guard Safwat El-Sherif, Zakaria Azmi, the former chief of presidential staff and assistant secretary-general, and Ahmed Ezz, Gamal Mubarak’s right-hand man, steel magnate and secretary for organisational affairs, were remanded in custody on murder and corruption charges.


Σχόλιο:Η απόφαση του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου αποτελεί καίριο πλήγμα για το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του πρώην προέδρου Μουμπάρακ. Όντας ο κυρίαρχος σχεδόν μονοπωλιακός παίκτης στο πολιτικό πεδίο, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα αποτελούσε το όχημα νομιμοποίησης του εκάστοτε προέδρου (Σαντάτ, Μουμπάρακ) μέσω του οποίου γίνονταν παντός είδους οικονομικές και πολιτικές συναλλαγές εντός ενός στενού κύκλου φιλικών προς το καθεστώς επιχειρηματιών, πολιτικών και συνδικαλιστών. 

Πλέον το πολιτικό πεδίο απελευθερώνεται για τη συμμετοχή νέων και παλαιότερων πολιτικών δυνάμεων της Αιγύπτου, το ερώτημα βέβαια είναι αν και σε τί βαθμό ο στρατός θα επιτρέψει τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών υπό καθεστώς ισονομίας, καθώς η Μουσουλμανική Αδελφότητα παραμένει η πλέον οργανωμένη πολιτική και κοινωνική δύναμη σε επίπεδο διείσδυσης στα λαϊκά στρώματα των αστικών κέντρων.

Φοβού τους Δαναούς

"Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες" ή για τους φίλους του Αστερίξ που πιθανόν να θυμούνται το Λατινιστή πειρατή "timeo Danaos et dona ferentes". Ένα χτεσινό περιστατικό με βοήθησε να ανασύρω από τη μνήμη μου αυτή τη ρήση, που σε διαπροσωπικό επίπεδο αντικατοπτρίζει τη δυσπιστία και την επιφυλακτικότητα. 


Κατ' αναλογία η ρήση αυτή βρίσκει εφαρμογή και στις διεθνείς σχέσεις και πώς θα μπορούσε άλλωστε να μη συμβαίνει αυτό, όταν η φιλοσοφική θεώρηση του ρεαλισμού οικοδομήθηκε επάνω στις ιδέες ιστορικών, φιλοσόφων και θεωρητικών όπως ο Θουκυδίδης, ο Μακιαβέλι ή ο Χομπς, οι οποίοι έδιναν έμφαση στη μοχθηρία, την πλεονεξία και τον ανταγωνισμό ως κύρια χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης -ενώ η γέννεση της φράσης ανάγεται στην καταστροφή της Τροίας από τους Αχαιούς- (δηλαδή με τον πόλεμο ουσιαστικό στοιχείο και μέσο άσκησης των διεθνών σχέσεων). 


Πρόσφατα,η ιστοσελίδα Wikileaks έφερε στο φως δηλώσεις του εμίρη του Κατάρ, Χάμαντ μπιν Κχαλίφα αθ-Θάνι, ο οποίος φέρεται να κατακεραυνώνει το Ιράν και την πολιτική που ακολουθεί στην περιοχή. Μέχρι οι αποκαλύψεις αυτές να έρθουν στο φως, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών θεωρούνταν αγαστές τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, αποτελώντας μάλλον την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα σε σχέση με την ιρανική πολιτική των υπολοίπων πέντε μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC), επιλέγοντας συνειδητά το δρόμο της δέσμευσης (engagement) με τον ισχυρότερο (Ιράν).


Εντούτοις, στο μέτωπο της Λιβύης, το μικροσκοπικό εμιράτο έκανε την έκπληξη στέλνοντας μια συμβολική έστω δύναμη μαχητικών αεροπλάνων, προς ενίσχυση του δυτικού συνασπισμού. Πολλοί ίσως να πουν, ότι το Κατάρ αγκαλιάζει έννοιες όπως διεθνής δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη ή ότι αναγνωρίζει την αναγκαιότητα των στρατιωτικών επεμβάσεων για ηθικούς σκοπούς. Η πραγματικότητα θα μπορούσε όμως να είναι διαφορετική. Ενδεχομένως η πατρίδα του al-Jazeera και του περίφημου Qatar Sovereign Fund ("επενδύσεις" στον Αστακό, Ελληνικό,Harrod's..)να προσβλέπει σε μια πολιτική και στρατηγική ανταπόδοση από τη Δύση σε περίπτωση που αυτό νοιώθει ότι απειλείται από εσωτερικούς (προς το παρόν ανύπαρκτοι) ή εξωτερικούς εχθρούς (βλ. Ιράν).



Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

Ο γιος της Βαβυλώνας

Ανακάλυψη ομαδικού τάφου θυμάτων του Σαντάμ Χουσεΐν



Σε ομαδικό τάφο βρέθηκαν 812 σοροί θυμάτων του καθεστώτος το
Σαντάμ Χουσέιν.


Περισσότεροι από 800 σοροί θυμάτων της εποχής του Σαντάμ Χουσέιν εντοπίστηκαν σε ομαδικό τάφο στα δυτικά της χώρας, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ιράκ, Μοχάμαντ Σία αλ-Σουντάνι.
Στην ανακοίνωση που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του υπουργείου αναφέρεται ότι 812 άνθρωποι που σκοτώθηκαν από το «παλαιό καθεστώς» μεταξύ 1980-89 ενταφιάστηκαν σε έναν κοινό τάφο στην πεδιάδα Ακάζ, στην επαρχία Ανμπάρ.
"Πρόκειται για ένα από τα απεχθέστερα εγκλήματα, μια κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», εκτίμησε ο υπουργός. Σύμφωνα με τον αλ-Σουντάνι, βρέθηκαν σοροί ανδρών, γυναικών, ακόμη και παιδιών. Ορισμένα από τα θύματα είχαν πυροβοληθεί στο κεφάλι.
Από τα ενδύματά και τα αντικείμενα που βρέθηκαν στον τάφο διαπιστώθηκε ότι τα θύματα προέρχονταν από όλες τις θρησκευτικές κοινότητες του Ιράκ.
Μεταξύ αυτών υπήρχαν μάλιστα και στρατιωτικοί.
Ο ομαδικός τάφος βρέθηκε στο χώρο όπου πριν από την πτώση του Σαντάμ Χουσέιν είχε τη βάση της η 23η ταξιαρχία του ιρακινού στρατού.
Όλα τα πτώματα έχουν μεταφερθεί στο νεκροτομείο του υπουργείου Υγείας για πρόσθετες εξετάσεις, ώστε να διαπιστωθεί η ταυτότητά τους και να ενημερωθούν οι συγγενείς τους. Στη συνέχεια η υπόθεση θα παραπεμφθεί στο Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο του Ιράκ που δικάζει τους πρώην αξιωματούχους του καθεστώτος του Σαντάμ.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_14/04/2011_387674

Σχόλιο:Με αφορμή την παραπάνω είδηση θυμήθηκα μια συγκλονιστική ταινία πάνω στο ίδιο θέμα που προβλήθηκε και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το Δεκέμβριο. Παρακάτω το trailer.



Iraq raid on Iranian exiles' Camp Ashraf 'killed 34'

The United Nations says 34 people were killed during an Iraqi army raid last Friday on Camp Ashraf, the base of an Iranian exile group.



It is the first independent report of the death toll after the clash between the army and members of the People's Mujahideen Organisation of Iran (PMOI).


The group, which is considered a terrorist organisation by the US and Iran, has been based in Iraq since the 1980s.



More than 100 European parliamentarians have signed a statement urging the US and the UN to help protect those living at the camp.
The PMOI, also known as Mojahedin-e Khalq, was welcomed in the 1980s by then-President Saddam Hussein, who was fighting a war against Iran. He funded and armed the PMOI, which fought alongside Iraqi troops.
In 2009, the US military handed responsibility for the camp to Iraq's Shia-led government, which has repeatedly vowed to close it.
Σχόλιο: Η κυβέρνηση του Ιράκ φαίνεται πως δείχνει μεγαλύτερη 'κατανόηση' πλέον σε ένα από τα πλέον πιεστικά αιτήματα της Τεχεράνης, δηλαδή την εκρίζωση των στρατοπέδων αντιφρονούντων της οργάνωσης Mujahideen al-Khalk. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ, ο Ιρακινός δικτάτορας Σαντάμ Χουσείν προσέφερε υλική στήριξη στην οργάνωση με σκοπό την αποσταθεροποίηση του Ιράν.